Over een paar weken wil m’n dochter haar verjaardag vieren met een high tea. De genodigden mogen zelf hun hapjes mee klaar maken. Extra uitdaging is de glutenallergie waarmee één van de dames kampt.

Ik vind het eigenlijk wel een uitdaging om haar zoveel mogelijk mee te laten doen met de rest. In plaats van een glutenvrij cakeje en zo voor haar te kopen. Dus ben ik aan het experimenteren. Met amandelmeel wel te verstaan. Dat is tenslotte glutenvrij.

Ik heb in kleine hoeveelheden een paar verschillende soorten deeg uitgeprobeerd om een soort boterkoek te maken. Van één ervan was het resultaat prima. Toegegeven, het is niet hetzelfde als een boterkoek gemaakt van tarwebloem. Maar hij was wèl lekker en had ook zo’n brosse structuur. Experiment geslaagd.

Ik wilde ook kijken of ik het deeg van de boterkoek kon gebruiken als bodempje voor een taartje. En dus bakte ik een paar cheese cakejes. Ik gebruikte daarvoor de kleine siliconen vormpjes van de foto hierboven. Daar deed ik een bodempje boterkoekdeeg in.

Zowel voor de bodempjes als het roomkaas-beslag gebruikte ik stevia. Liever had ik dit met groene stevia gedaan. Poeder van de gedroogde blaadjes van m’n steviaplant. Maar m’n plantje deed het op een gegeven ogenblik niet meer zo goed als op de foto. Ik was te laat met het oogsten van de blaadjes. Minder poeder dus.

Daarom gebruikte ik toch maar m’n witte steviapoeder. Pure stevia, wel te verstaan. Vaak wordt er andere zoetstof verkocht onder de naam stevia. Dan zit er alleen de minimale wettelijke hoeveelheid stevia in om het zo te mogen noemen. Lees dus goed je etiket, zodat je zeker weet wat je koopt. Echte stevia is duur, maar ook heel zoet en je doet er dus lang mee. Het potje wat ik kocht heeft een zoetkracht van ongeveer 100 keer die van suiker. Met dat potje kan ik waarschijnlijk wel 10 jaar vooruit. Of langer… Je gebruikt er steeds maar heel weinig van. Anders wordt het veel te zoet en krijgt het ook een bijsmaak.

De cakejes zijn echt in ‘no time’ klaar.  Voor de roomkaas-vulling meng je de roomkaas met de stevia. Dan klop je ei met vanille-extract en dat meng je weer met het roomkaas-stevia-mengsel. Daarna roer je er een paar bosbessen door. Bevroren en wel. Zo’n 10-12 minuten in de oven en klaar zijn de cheese-cakejes.  Gelukkig waren ze ook nog eens heel lekker en luchtig! Onze dochter (die niet koolhydraatarm eet en dus nog suiker en ‘gewoon’ gebak gewend is) was onder de indruk en heeft ze meteen op het high tea menu gezet.

De volgende keer bak ik wel de bodempjes een minuut of 5-8 vóór. Tot ze net een beetje bruin worden. Dan worden ze wat brosser. Net als de losse boterkoekjes die ik bakte. Dan bak ik ze daarna nog een minuutje of 10 af met het roomkaasbeslag.

Ik had voor m’n experiment maar een klein beetje cheesecake beslag gemaakt. In het recept heb ik daarom de hoeveelheden verhoogd. Ik denk dat je er met het recept zo’n 12 kleine cheese-cakejes van kunt bakken.

Maar pin me er niet op vast. Maar je kunt ook altijd een cheesecakeje zonder bodem bakken. Of een boterkoekje zonder cheesecake. Gebruik wel siliconen vormpjes, want uit de metalen vormpjes kwamen de boterkoek-bodempjes moeilijk los. Het hoeven geen losse vormpjes te zijn. Ook een siliconen muffin-bakvorm werkt hiervoor.

Het recept vind je hier: snelle bosbessen-cheesecakejes. En hier lees je over het zelf maken van vanille-extract.

Succes en eet smakelijk!

Print Friendly, PDF & Email

Geef hier je reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.