Zoals je wellicht weet als je me kent of gelezen hebt op m’n site, eet ik soms een aantal dagen achter elkaar niets. Dan vast ik. Deze blog is een verslag van vijf dagen vasten.

Is dat wel gezond?

Het boek Het glutengevaar van de Amerikaanse neuroloog dr. David Perlmutter was het startpunt van mijn nieuwe leefstijl en tevens het startpunt van dit vastenavontuur. Dr. Perlmutter beschrijft in dat boek de vele gezondheidsvoordelen van het niet-eten.

Ik was meteen gefascineerd en heb er zoveel mogelijk over uitgezocht. Al snel was ik overtuigd dat een korte periode niet eten een belangrijke bijdrage kan leveren aan het voorkomen van allerlei welvaartsziektes op korte en langere termijn. Meer over vasten en over de voordelen vind je op mijn blog.

Hoe lang?

Om al die redenen heb ik er zelf een gewoonte van gemaakt zo’n 3 tot 4 keer per jaar te vasten. Ik heb het langzaam opgebouwd met steeds een dag erbij. Vijf dagen is voor mij het optimum.

De vierde dag wordt beschouwd als de dag waarop de magie plaats vindt. Mits je koolhydraatarm en vetrijk eet, omdat je dan een veel gunstiger startpunt hebt. Op die vierde dag is je lichaam optimaal bezig met z’n opschoonacties. Dan vindt de echte reset plaats. Oude troep weg en nieuwe ervoor in de plaats. Voor de zekerheid knoop ik er dan nog een dagje achteraan. Het zou jammer zijn als ik iets van die magie zou missen, toch? Terwijl ik dan al zo goed op weg ben.

Doe het verstandig

Ik weet dus wanneer ik zéker wil stoppen maar verder krijgt m’n lijf de regie. Als het signalen geeft dat het niet goed gaat, dan stop ik. Zo was ik dit jaar al twee keer begonnen met vasten, zonder het vol te houden. De ene keer heb ik me na de eerste dag door m’n zoon laten overhalen om lekker mee te eten. Kwestie van niet voldoende wilskracht op dat moment. De tweede keer kreeg ik barstende hoofdpijn. Dan ga ik geen paracetamolletjes slikken. Nee, dan ga ik eten. Jammer, volgende keer beter.

Hoe voelt dat nu echt?

Ik heb op m’n blog eerder geschreven over hoe het voelt om te vasten. Maar dat schreef ik vanuit m’n herinnering. Deze keer heb ik tíjdens het vasten m’n ervaringen opgeschreven. Wat ik deed en hoe ik me voelde. De eerste keren dat ik wilde vasten, was ik zelf heel erg op zoek naar informatie. Met ervaringsverhalen zou ik toen dolblij zijn geweest. Vandaar dat ik je nu een kijkje laat nemen in mijn leven. Tijdens vijf dagen niet eten. Maar m’n verhaal begint twee dagen daarvoor.

De voorbereiding

Twee dagen voordat ik wil gaan vasten bereid ik me vast voor. Op de eerste dag maak ik een grote pan erwtensoep.

Ik wil daar zelf twee dagen van mee-eten voordat ik ga vasten. Waarom ik bij m’n vet gezonde koolhydraatarme leefstijl (toch) erwtensoep eet, kun je trouwens lezen in de blog ‘Eerlijk over erwtensoep.’

Ik heb zoveel gemaakt dat ik daarna een paar dagen niet hoef te koken. Tijdens het vasten is dat een groot voordeel. Want vasten en koken; dat gaat voor mij niet samen.

Op de tweede dag heb ik extra aandacht voor m’n eten. Ik eet tijdens de lunch niet alleen m’n gebruikelijke gefermenteerde groenten, eieren en crackers, maar ook een avocado en een blikje sardines. Veel gezonde vetten dus. Een gezond fundament voor het vasten.

Dag 1: Het prille begin

Ochtend

De wekker gaat zoals altijd vroeg. Ik begin m’n dag met sporthoepelen. Vaste routine op thuisdagen, behalve op zondag. Bij de hoepel horen oefeningen die je meedoet met een filmpje. Ze variëren in soort en duur. Vandaag is het tabatadag. Korte maar intensieve oefeningen in setjes van 8 met tussendoor andere oefeningen met èn zonder de hoepel. Ik doe er zelf altijd nog push ups en andere spierversterkende oefeningen achteraan.

Na het douchen werk ik een blog af en zet ‘m online. Ook lees ik verder in de proefversie van het boek van GezondDorp dat in mei uitkomt. Ik kijk waar nog verbeteringen mogelijk zijn. Ik heb het niet warm en doe alvast een extra vest aan. Ik weet dat ik het van vasten koud krijg, dus kan ik het maar beter vóór zijn.

Na een paar uur drink ik m’n eerste kop thee. Ik heb een tijd geleden wat geëxpirementeerd met droogvasten. Dan eet je niet alleen niet, maar drink je ook niet. Droogvasten versterkt en versnelt de effecten van vasten. Dat doe ik trouwens geen dagen achter elkaar. Een etmaal is mijn maximum tot nu toe en ik heb geen plannen om dat te veranderen. Sindsdien weet ik wel dat ik makkelijk een paar uur zonder drinken kan. Zelfs als ik sport. De rest van de dag blijf ik regelmatig een kop thee drinken. Soms rooibos-, soms groene en soms kruidenthee met bijvoorbeeld munt of yacon.

Middag

Rond de middag wandel ik naar de winkelstraat. Ik voel me vrolijk en energiek. M’n tong prikkelt. Ik herken de signalen van ketose. Het kan dus wél; ook als ik erwtensoep gegeten heb. Waarbij dat uurtje intensief sporten vanochtend wel geholpen zal hebben.

Ik ben geen grote fan van winkelen, maar een shirt in de etalage heeft gisteren m’n aandacht getrokken. In een winkel waar ik de laatste jaren graag naar toe ga. Ik kan er broeken vinden die in de taille niet te groot zijn. Sinds ik in m’n taille wat centimeters kwijt ben, is dát de plek waar de meeste broeken nu te groot zijn. Terwijl ze verder wel mijn maat zijn. Ik vind een paar mooi passende spijkerbroeken die ook nog eens in de opruiming zijn. Ze zijn wat lichter van kleur dan m’n winterbroeken. Ik ben klaar voor het voorjaar 😉 .

Dan wandel ik door naar de supermarkt. Sinds ongeveer een jaar ga ik meestal te voet naar de winkel. Dat bevalt heel goed. De boodschappen doe ik in twee stevige tassen met goede hengsels. Zowel korte als lange. Daardoor kan ik de tassen eventueel ook over m’n schouder hangen wanneer de tassen te zwaar worden om zo te dragen. Door te voet boodschappen te gaan doen, ben ik langer onderweg en dus lekker buiten. Bovendien train ik door het dragen van de tassen niet alleen mijn arm- en schouderspieren maar ook alle ‘dragende’ spieren en gewrichten. Gratis oefening dus!

Als ik thuiskom, ga ik bij m’n dochter aan tafel zitten, terwijl zij haar boterhammen eet. Zelf drink ik dan een kopje thee. Daarna beantwoord ik nog wat vragen in de Facebook groep ‘Het nieuwe eten, koolhydraatarm en vet gezond!‘. Ook krijg ik de tekst en plaatjes voor de gastblog van Lily. Ik knip en plak en als we tevreden zijn, zet ik ‘m online.

Avond

Als de rest van het gezin gaat eten, eet ik wat korrels Himalayazout en drink een kop thee. Het zout helpt om m’n mineralen tijdens het vasten aan te vullen. Het eten ruikt lekker, maar echt honger krijg ik niet.

Ik ga wandelen met een vriendin. We wandelen stevig door en het dunne vest wat ik uit voorzorg onder m’n jas heb aangetrokken is eigenlijk te veel. De handschoenen en de sjaal gaan uit en de rits een stuk open.

Van niet-eten krijg ik het altijd koud. Tijdens het vasten gaat je lichaam tijdelijk in de spaarstand. Het gebruikt z’n energie zuinig en stookt o.a. het kacheltje minder op. Ik leg daarom een warm vest klaar om morgen mee te nemen naar het werk. Ook neem ik een kruik mee naar bed. Na een tijdje merk ik dat het toch niet warm genoeg is en ik leg een extra deken op het bed. Slapen gaat gelukkig best goed.

Dag 2: stormachtig dagje

Ochtend

Als ik wakker word, voel ik geen honger. Ik poets m’n tanden en vooral m’n tong met veel enthousiasme, maar ik weet dat ik die ‘ketose-tong’ niet schoon kan poetsen. Het is helaas geen fijn weer om naar het werk te fietsen. Onderweg word ik helemaal nat. Gelukkig kan ik douchen. Ik laat m’n natte kleren op het droogrek achter. Straks maar ophalen.

Daarna ga ik lekker werken. Achter de computer. In de ochtend drink ik 2 mokken heet water en een mok thee. Ook pak ik wat korrels Himalayazout. Als ik naar de wc ga, is m’n urine een stuk donkerder dan normaal. Toch heb ik niet minder gedronken. Zouden het afvalstoffen zijn?

Middag

M’n wandel- en mindfulnessmaatje zit niet achter z’n bureau. Z’n sjaal ligt eenzaam op z’n buro. Dan ga ik maar alleen. Ik twijfel tussen wandelen en mediteren, want nu schijnt het zonnetje. Een wolk schuift voor de zon en ik kies voor de meditatie. Er zijn deze keer geen andere collega’s. Ik doe de zachte verlichting aan en neem plaats op één van de kleurige meditatiekussentjes. M’n timer staat op 20 minuten. Een voordeel van mindfulness is dat je heel opmerkzaam wordt, ook wat betreft jezelf. Heb ik honger? Nee. Voel ik wat? Ja. Het voelt een beetje alsof m’n maag van elastiek gemaakt is. En dat die elastiek nog wat strak aanvoelt vanwege de nieuwigheid. Tijdens het mediteren maakt m’n maag een paar keer een geluidje.

Overdag voel ik af en toe een hongerknaagje, maar het wordt nooit overweldigend. Ook ben ik niet moe. Het is nu fijn dat ik al maanden geen koffie meer drink op het werk en thuis alleen caffeïnevrije. De keren dat ik tegelijk stopte met eten en met het drinken van caffeïnehoudende koffie was ik dagenlang extreem moe.

Ik moet nog naar ons hoofdkantoor. Helaas moeten m’n sportschoenen nu weer aan. Ze zijn nog kletsnat. Gelukkig heb ik wel reserve-sokken bij. Ofschoon ik slim probeer te plannen, word ik onderweg weer helemaal nat. Daar krijg ik het later tijdens de vergadering wel koud van.

Avond

Het is laat in de middag als ik naar huis ga. Wat een weer! Ik val bijna door de wervelwind die rond het hoge gebouw op het terrein raast. Het is flink ploegen om vooruit te komen en de weg naar huis duurt een stuk langer dan normaal. Toch ben ik blij dat ik op de fiets ben. De lucht is prachtig blauw met wolken en het is nog droog ook.

Omdat ik zo laat ben, is de rest al klaar met eten. Dat vind ik niet erg. Dan zit ik minder lang in de verleidelijke geuren. Ik heb nog steeds een knaagje in m’n buik, maar meer ook niet. Dit hou ik wel vol.

Na een koude douche voel ik me verfrist, maar het tweede vest dat ik aandoe is geen overbodige luxe. Ik drink een paar koppen thee en pak nog wat Himalayazout. Achter de computer krijg ik het wel koud. Eigen schuld, stilzitten is nu niet slim. Ik krijg wat honger. Het is een fysiek gevoel in m’n maag. Het is gelukkig geen geestelijke honger. Tegen onbeheersbare trek is veel moeilijker weerstand te bieden.

Met opzet ga ik een uurtje later naar bed, om goed moe te zijn. Ik weet uit ervaring dat ik tijdens het vasten slechter slaap. Zodra ik met kruik in bed ligt, is het hongergevoel weg. Net of m’n lijf snapt dat het er vanavond toch niet meer van gaat komen. Ik slaap ongeveer 3 uur, sta op om naar de wc te gaan en heb dan moeite om in slaap te komen. Na een poos pak ik toch maar m’n e-reader en lees een half uurtje. Daarna kan ik nog even slapen. Als de wekker gaat, sta ik op.

Dag 3: halverwege

Ochtend

Dag 2 van een meerdaagse vast wordt vaak omschreven als de moeilijkste dag. Ik herken dat niet zo. Aan de ene kant is de tweede dag meestal niet extreem moeilijk en aan de andere kant worden de dagen erna niet makkelijker. Eerder wat moeilijker, omdat ik dan al meerdere nachten niet goed slaap.

Wanneer ik vanochtend op sta, merk ik ook dat ik niet genoeg geslapen heb. Verder gaat het goed. Ik heb geen honger. Ik maak me klaar om naar het werk te fietsen. Voor ik vertrek stuur ik m’n vader een gezongen felicitatie. Hij wordt vandaag 75 jaar! Ben ik mooi de eerste vandaag.

Buiten is het droog. Ofschoon het nog helemaal donker is, fluiten de vogeltjes al. Het geeft me een vrolijk gevoel. Wat een fijne manier om de dag te beginnen. M’n gedachten gaan alle kanten op; ook naar eten en niet-eten. Ik probeer ook om op stukken mindful te zijn. Aandacht voor het hier en nu.

Wanneer ik bijna bij m’n werk ben, trek ik een paar sprintjes. Korte stukjes waarbij ik zo snel mogelijk trap. Om m’n hart even goed te laten werken. Tussendoor fiets ik dan weer even rustig om bij te komen. Net als de tabatta-oefeningen bij het hoepelen. Korte explosieve trainingen blijken voor je conditie en gezondheid namelijk net zo goed te werken als langdurige trainingen bij een lagere hartslag. Wanneer ik na het douchen 5 verdiepingen omhoog moet, neem ik dan ook de trap. Zo snel mogelijk.

Bouw vaker zulke momenten in en je zult merken dat je je conditie hiermee enorm kunt verbeteren. En bedenk: het gaat er niet om hoe moe je wordt of hoe hard je hijgt, maar hoe snel je herstelt! En dat verbetert snel als je vaker oefent.

Middag

Werken gaat gelukkig goed. Ik heb een beetje slaap, maar kan gelukkig goed wakker blijven en me concentreren. Echt koud heb ik het eigenlijk de hele dag niet. Het is warm in het gebouw en met m’n dikke vest gaat het goed. Fysiek is de honger wat meer aanwezig. Het is een soort oncomfortabel gevoel in m’n buik, maar in de verste verten niet vergelijkbaar met buikpijn. Ik kan het goed op de achtergrond zetten. Bezig blijven is een goed ‘medicijn’. Ik heb geen enkele mentale drang om te eten. Ik weet als ik erover nadenk dat ik het nu lekker zou vinden om te eten, maar er is niet zo’n stemmetje dat je bijna naar de (koel)kast dwingt met het gevoel van ‘Ik moet nu wat eten en daarna ga ik niet meer stoppen!’. Dat komt denk ik om ik helemáál niets eet. Zou ik nu een beetje of iets kleins gaan eten, dan zou ik waarschijnlijk niet meer stoppen tot ik vol zou zitten. Zo werkt dat.

Tussen de middag wandel ik met twee collega’s. Af en toe is er een voorzichtig zonnetje. Lekker is dat. Wanneer ik in de namiddag naar huis fiets, luister ik naar een podcast. Voor het eerst weer na maanden podcast-stilte op de fiets. Ik deed het om m’n gedachten wat af te leiden, maar het is niet nodig. Zodra ik op de fiets zit is dat fysieke hongergevoel meteen weg. Zelfs als ik er bewust over nadenk. Het is er niet eens op de achtergrond. Misschien vanwege de fysieke inspanning?

Avond

Wanneer ik thuis kom, ruikt het binnen heerlijk. Dat is even een lastig moment, maar gelukkig heeft David al samen met de kinderen gegeten. Ik ga wassen en omkleden en drink dan een kop thee. Ik ga nog wat dingen achter de computer doen en krijg het dan weer kouder.

Ik chat wat met Lily van de website Suikerbom. We wisselen onder andere wat ervaringen met vasten uit. De tijd vliegt voorbij en voor ik het weet is het alweer bijna bedtijd. Vroeg opstaan, betekent namelijk ook: vroeg naar bed. Tijd dus om computer en telefoon uit te zetten en nog even iets anders te doen.

Ik blader door een boek met suikervrije recepten dat m’n dochter vandaag heeft opgehaald bij de bibliotheek. In bed lees ik nog even op m’n e-reader. Dat hoort bij m’n slaapritueel. Zo’n ritueel helpt je lichaam te begrijpen dat het bedtijd is. Daardoor val je makkelijker in slaap.

Ik slaap 5 uur. Een diepe slaap, voor m’n gevoel. Daarna kan ik niet meer slapen. Ik heb niet het minste gevoel van honger. Wel voel ik m’n hart veel duidelijker en volgens mij ook sneller kloppen dan normaal. Ik weet van eerdere keren dat dit er voor mij bij hoort en het maakt me daarom niet bang. Ik mediteer liggend in bed om het niet koud te krijgen. Maar slaperig worden zit er niet meer in. Ik lees nog wat en uiteindelijk ga ik 20 minuten eerder dan anders uit bed.

Dag 4: lekker buiten bezig

Ochtend

Ik ben niet helemaal zo goed uitgeslapen als normaal. Maar ik weet dat dat na het vasten wel weer goed zal komen. Dan haal ik m’n slaap weer in. Met een paar nachtjes minder slapen kan ik wel omgaan.

Ik trek dus m’n sportkleren aan en zet m’n hoepelprogramma aan op de computer. In het programma worden pittigere dagen afgewisseld met rustigere. Vandaag is een rustige dag. Het hoepelen is meestal niet recht-toe-recht-aan. Je wisselt linksom en rechtsom hoepelen af, om de buikspieren op een evenwichtige manier te trainen. Maar je moet ook in allerlei ‘standjes’ oefenen. 

Eén van die oefeningen is om een ‘lunge’-pose aan te nemen en dan te hoepelen. Je stapt dan met één been naar voren en zakt door je heupen. Dan ga je hoepelen in de voorgeschreven richting. Het is een uitdaging om dan je balans te houden, zeker op blote voeten zoals ik meestal doe. Vandaag kan ik m’n balans goed houden en het versterkt m’n idee dat het nog steeds goed met me gaat. Want hoe goed je je evenwicht kunt bewaren zegt veel over hoe het staat met je gezondheid. Zelfs je lange termijn gezondheid. [1] Ik doe er nog wat eigen oefeningen achteraan. Na een koude douche ben ik helemaal energiek en klaar voor de dag.

Ik haal was af op zolder en vouw het op. Het is er koud, maar met een extra vest is het goed te doen. Ik ben een blog aan het schrijven over de erwtensoep die ik maakte. Hiermee wil ik mensen laten weten dat gezonde onbewerkte koolhydraten best weer kunnen passen zodra je je gezondheids- en gewichtsdoelen hebt bereikt. Ik zet ‘m online en deel ‘m met de Facebook groep ‘Het nieuwe eten, koolhydraatarm en vet gezond’. Ik ben benieuwd wat voor reacties er komen. Zou ik op zere tenen hebben getrapt met dit bericht?

Ik fiets naar m’n ouders. Samen met m’n moeder ga ik vandaag in de moestuin aan de slag. Er staan nog steeds wintergroenten en die gaan we verplaatsen naar de rand. Zodat er binnenkort geploegd kan worden. Dat wordt tijd, omdat de erwten geplant kunnen worden zodra het weer het toelaat.

M’n ouders zijn twee weken op vakantie geweest, dus we hebben veel te kletsen. We zijn lekker bezig en de tijd vliegt voorbij.

Middag

Wanneer m’n ouders gaan lunchen, zit ik erbij met een kop thee. Het eten ruikt heerlijk en ziet er ook zo uit. Maar omdat we druk in gesprek zijn, kan ik m’n aandacht er wel  vanaf leiden.

Daarna gaan we weer verder. Ondertussen gaan de mannen koemest halen om straks met het ploegen in de grond te werken. Zo zijn we met z’n allen lekker bezig. Ik geniet. En dat terwijl het af en toe best flink regent. Een paar jaar geleden zou ik niet hebben kunnen denken dat ik het zo heerlijk zou vinden dit te doen.

Doordat we zo actief zijn, denk ik nauwelijks aan eten en heb ik het niet koud. Honger heb ik ook niet. M’n moeder verwondert zich erover dat ik fysiek nog zo actief kan zijn terwijl ik al bijna 4 dagen niet gegeten heb. Ja, mooi is dat hoe de natuur dat geregeld heeft. Dat je zelfs na dagen niet eten, niet als een vaatdoek neervalt. Integendeel!

Avond

Als we terug thuis zijn is het voor de rest van het gezin tijd om te eten. Terwijl het eten opgewarmd wordt, kook ik eieren. Ik wil morgen een ei-tonijnsalade maken. Met een kleine maaltijd van die salade en wat gefermenteerde groenten wil ik mijn vasten gaan doorbreken. Korte tijd vóór m’n echte maaltijd. Op die manier kun je je darmen weer rustig activeren.

Met de gefermenteerde groenten zorg ik er dan voor dat de goede bacteriën meteen weer een boost krijgen. Tijdens het vasten sterven er namelijk veel bacteriën af, door gebrek aan voeding. Zowel goede als slechte. Zie het als een reset van je darmen, waarna je ze weer met de goede bacteriën kunt bevolken.

Met de eieren, tonijn en misschien wat avocado zorg ik dat ik m’n vetvoorraad ook weer met gezonde vetten aanvul.

Eenmaal achter de computer voel ik toch wel weer wat honger en ook krijg ik het koud. Fysiek bezig zijn is echt veel beter voor mij tijdens het vasten. Ik drink warme koppen thee en eet wat korrels Keltisch zeezout. Goed voor de afwisseling, maar ik vind ze om puur te eten minder lekker dan Himalayazout. Een truukje is dan om ze onder je tong te laten smelten. Dan proef je ze bijna niet.

Ik ga een uur later dan gebruikelijk naar bed. Eén van de tips tijdens langdurig vasten die je vaker leest is: ga pas slapen wanneer je slaap hebt. Omdat je typisch minder lang zult slapen. Dat komt óók omdat slaap bedoelt is om lichamelijk en geestelijk te herstellen. Tijdens het vasten is er lichamelijk veel minder herstel nodig.

Helaas helpt dat truukje niet om de nacht door te slapen. Na tweeëneenhalf uur ben ik weer wakker. Ook nu voel ik m’n versnelde en duidelijkere hartslag. Het doet me denken aan hartkloppingen, maar weet niet of dat hetzelfde is. Ik lees wat en probeer daarna nog wat te slapen. Maar van méér dan doezelen komt het niet. Als de wekker gaat, heb ik niet veel zin om eruit te gaan. Heel ongebruikelijk voor mij.

Dag 5: doorbreek het vasten

Ochtend

Ik sta toch op, omdat vaste bedtijden voor mij het beste werken. Vandaag is m’n laatste dag vasten, want in de namiddag ga ik weer eten. Wat zal ik ervan genieten! Daarna gaat het slapen vast weer beter.

Ik ga op de weegschaal staan. Ik ben in totaal 3 kg afgevallen, maar ik weet dat deze kilo’s weer terugkomen wanneer ik weer ga eten. Dat is ook goed, want ik heb een gewicht wat bij mij en m’n activiteiten past. Ik ben blij dat m’n lichaam dit zo goed regelt. Ik vast niet om af te vallen maar voor m’n gezondheid. Voor iemand die wel overgewicht heeft, kan vasten een prima manier zijn om af te vallen. Goed idee om eens te proberen wanneer je een gewichtsplateau hebt bereikt.

Ik doe m’n hardloopkleren alvast aan. Ondanks dat het flink regent, ben ik zeker van plan om op een droger moment een ronde te gaan lopen. Ik doe een extra thermoshirt aan en (tot ik weg ga) twee vesten over m’n outfit.

Eerst ga ik 20 minuten mediteren. Ik doe wat kaarsjes aan en ga in kleermakerszit zitten op m’n meditatiekussen. Het voelt heerlijk om zo te zitten en m’n gedachten tot rust te brengen. Om meer in het hier en nu te zijn. Heel belangrijk, zeker omdat ik een echte denker ben en vaak heel erg ‘in m’n hoofd zit’. Wanneer m’n gedachten afdwalen breng ik m’n aandacht vriendelijk weer terug naar m’n ademhaling.

Ook doe ik een body scan. Je maakt daarbij een soort aandachtsreisje door je lichaam. Van je tenen tot je kruin en alles wat daar tussen zit. Omdat ik daarbij m’n lijf en gevoel bewust observeer, valt de versnelde hartslag me weer op. Het lijkt door de rustige ademhaling niet echt veranderd te zijn. Ook merk ik dat ik geen honger heb. Ik voel wel wat vermoeidheid. Zelf voel ik dat altijd goed ‘achter’ m’n gesloten ogen. Tijdens het mediteren gaan er koude rillingen door me heen. Het is niet warm in huis, maar de kou komt van binnenuit.

Na het mediteren drink ik een kop Yacon-thee. Grappig dat ik de koffie bijna niet gemist heb deze keer. Dat is wel eens anders geweest, toen ik reguliere koffie (met caffeïne) dronk tot de dag voor het vasten. Dat viel toen enorm tegen. Ook was ik dagenlang vermoeid. Waarschijnlijk door het gebrek aan caffeïne wat ik toen niet gewend was.

Ik ga achter de computer zitten, want ik wil nog van alles doen. Ik wil onder andere een recept voor op de blog afmaken. M’n vasten-ervaringen bijwerken zodat ik er later een blog van kan maken. En verder gaan met het kritisch doorlezen en waar mogelijk verder verbeteren van het GezondDorp boek.

Ik voel weer het fysieke gevoel in m’n buik. De aangespannen elastiek, zeg maar. Het is nog steeds niet pijnlijk. Hoogstens wat vervelend, maar ik kan het door bezig te blijven goed op de achtergrond zetten. Maar eerlijk is eerlijk, ik ben blij dat vandaag de laatste dag is. Ik ben er echt wel aan toe om weer te eten en goed te slapen.

Ik neem wat korrels Himalayazout om m’n mineralen aan te vullen. Op zich kan je lijf veel reclyclen tijdens het vasten, maar als je veel drinkt en niet eet is wat aanvullen met zout toch wel verstandig.

Wanneer ik klaar ben met wat ik graag wilde doen, is het eindelijk even droog. Tijd om te gaan hardlopen dus. Zonder problemen loop ik m’n gewone ronde. Het waait wel hard, maar als je een ronde loopt heb je daar soms ook voordeel van. Met de wind in de rug voelt het alsof ik vleugels heb.

Loop ik net zo snel als wanneer ik niet aan het vasten ben? Ik heb eigenlijk geen idee. Ik hou het nooit meer bij op m’n telefoon, want het interesseert me niet zo. Ik loop omdat ik het lekker vind en omdat ik het belangrijk vind om te bewegen. Niet om records te breken. Na m’n gewone ronde wandel ik nog een tijdje. Dat doe ik de laatste tijd wel vaker. Heerlijk om nog even uit te lopen. Alleen jammer dat het weer is gaan regenen.

Maar het kan altijd erger. Als ik net binnen ben, barst het weer los. Toch blij dat ik daar niet in zit. Ik voel dat ik wat moe ben van een aantal nachten slecht slapen. Ik bedenk dat ik me vroeger heel vaak zo voelde, zo slecht als ik toen sliep. Daar heeft m’n leefstijl gelukkig verandering in gebracht.

Een koude douche maakt me weer alert. In ieder geval tijdelijk. Ik heb nu niet meer de neiging om te gaan slapen. Ik ga mayonaise maken, om straks in m’n salade te doen.

Middag

Tijdens de lunch ruikt het weer ontzettend lekker. Er worden eieren met groenten gebakken en die geur… Maar ik wil nog een paar uurtjes wachten.

Na de afwas ga ik m’n salade maken (veldsla, gekookte eieren, tonijn, peper en zout, verse peterselie, bieslook en daslook, avocado, mayonaise, kiemgroenten). Ik zet een klein bakje van deze salade, een klein bakje gefermenteerde groenten en een mok kefir klaar in de koelkast.

Twee uur voor m’n avondeten eet ik deze gefermenteerde groenten en salade en drink ik m’n kefir. Ik geniet met volle teugen van het eten. Na het vasten smaakt het eten nóg lekkerder. Ik eet dan nóg bewuster. Ik stop als ik het op heb, ook al heb ik het gevoel dat ik nog veel meer kan eten. Na het vasten is het niet verstandig om ineens heel veel te gaan eten. Je moet je lijf langzaam laten wennen aan eten.

Avond

Die avond eten we een heerlijke maaltijd bij m’n ouders. Nog steeds heel bewust en heel dankbaar voor het eten op m’n bord.

‘s Avonds in bed denk ik ook altijd aan alle kleine of grote dingen waar ik die dag dankbaar voor ben. Een heel gezonde gewoonte die je een gelukkiger, dankbaarder mens maakt. Het feit dat ik het vasten vrij moeiteloos heb volgehouden, dat ik daardoor een positieve bijdrage heb geleverd aan m’n gezondheid, maar ook dat het nu weer voorbij is, passeren deze avond allemaal de revue. [2]

Terugblik

Deze vijfdaagse vast is zonder problemen verlopen. Ja, ik heb minder geslapen en heb regelmatig koude rillingen gehad. Ook voelde ik de hartkloppingen; vooral vanaf dag 3. Maar ik heb alles kunnen doen wat ik wilde doen, inclusief fysieke activiteiten als fietsen, hoepelen en ‘body core’ oefeningen, hardlopen en werken in de tuin. Ik voelde me energiek en vrolijk.

Het hongergevoel was goed hanteerbaar. Het werd niet erger naarmate ik langer vastte. Het was met vlagen wel meer of minder aanwezig. En zelfs regelmatig afwezig. Een geestelijke drang om te eten heb ik geen enkele keer gehad. Ik heb geen extreme vermoeidheid gehad. Geen last van hoofdpijn.

De moeilijkste momenten had ik wanneer ik lekker eten rook. Achter de sportkantine rijden door de frietlucht was geen enkel probleem, maar het eten bij m’n ouders en thuis rook zó lekker. Toen wilde ik eigenlijk gewoon mee-eten. Dat waren momenten waarop even weer de wilskracht moest zoeken in mezelf. Ik wil zelf graag die 5 dagen vasten, omdat ik ervan overtuigd ben dat dit een enorme bijdrage levert aan het voorkomen van welvaaartsziektes. Daardoor kon ik me er zonder al te veel moeite overheen zetten.

Ik heb al die 5 dagen ‘niet naar de wc gehoeven’, behalve om te plassen. Op zich niet verontrustend, want je darmen staan in standje ‘rust’. Toch is dat niet altijd zo tijdens het vasten. Je kunt zelfs hele rare ontlasting krijgen; anders dan je gewend bent. Schrik hier niet van. Het is ook een manier van je lichaam om van afvalstoffen af te komen. Onderdeel van het ontgiften.

Na het vasten heb ik m’n gewone eetroutine weer opgepakt. Meteen ging ik ook weer beter slapen. Misschien zelfs wat dieper dan normaal. Even bijtanken. Dat duurt dan een kleine week en daarna is alles weer als vanouds.

Van de 3 kilo die ik tijdens het vasten kwijt raakte, is er na een week nog één zoek. Of die terugkomt weet ik niet en dat maakt me ook niet uit. M’n lichaam regelt het wel op een manier dat ik voldoende vetvoorraad heb om alles te doen wat ik normaal gesproken doe.

Bronnen

[1] 4 Simple Ways To Test Your Longevity Engelstalig artikel waarin 4 testen uitgelegd worden die volgens een onderzoek wat  in het Engelstalige British Medical Journal gepubliceerd is, een goede voorspelling geven van iemands kans op een lang en gezond leven. Eén daarvan is de balansoefening, waarbij je met gesloten ogen op één been moet balanceren en waarbij gekeken wordt hoe lang je dat vol kunt houden.

[2] Waarom dankbaarheid gelukkig maakt (en drie kleine oefeningen die je dankbaarheid vergroten). Artikel op de website van Happinezz over het belang van dankbaarheid. Inclusief eenvoudige oefeningen waarmee je je dankbaarheid kunt vergroten.

Print Friendly, PDF & Email

Geef hier je reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.