Dit jaar hadden wij onze vijfde keto-zomervakantie. Vakanties waarin we volop genoten van de rust en ruimte om ons heen. Van elkaar, onze omgeving en ons eten.

Gezonde keuzes

Een gezonde leefstijl met onder andere gezond eten, vasten en beweging is voor ons een gewoonte die we ook op vakantie vasthouden. Niet omdat dat ‘moet’ maar omdat we dat zelf willen.

Dat bevalt ons heel erg goed. Wij hebben geen behoefte meer aan een vakantie waarin we ‘als vanouds’ zouden eten. Waarin het vooral draait om de extraatjes. Omdat het tenslotte vakantie is… Op die manier kijken we helemaal niet meer naar eten. Ons eten is elke dag een feestje. Vakantie of niet. En het vasten maakt alleen maar dat we nóg meer van de eetmomenten genieten.

… of tijdelijk wat minder

Uiteraard maakt iedereen z’n eigen keuzes op het gebied van leefstijl tijdens zijn of haar vakantie. Het kan zijn dat je tijdens je vakantie liever de boel even loslaat. Dat je niet wilt nadenken over gezond eten. Ook dat is prima.

Zeker als nog moeite kost om gezonde keuzes te maken, kun je ervoor kiezen om dat in de vakantie even niet te doen. Of het wat losser te doen. De boog kan immers niet altijd gespannen staan. En ontspanning is net zo’n belangrijk onderdeel van een gezonde leefstijl als bijvoorbeeld voeding. Eerder schreef ik daarom de blog ‘Keto op vakantie‘. Met daarin verschillende manieren van omgaan met ketogene en/of gezonde leefstijl tijdens een vakantie. En de mogelijke voor- en nadelen.

Gezonde basis

Deze blog geeft een inkijkje in onze keto-vakantie. Deze vakantie was weer net een beetje anders dan de voorgaande vier keto-vakanties. Zoals dat elk jaar het geval is. Maar onze basis blijft hetzelfde. Gezond eten, minder vaak eten en zoveel mogelijk naar buiten met een gezonde balans tussen inspanning en ontspanning. Dat alles het liefst in een natuurlijke omgeving. Op die manier kunnen we allemaal ons ding doen en komt iedereen weer opgeladen thuis.

Denemarken in Corona-tijd

Dit jaar hadden wij onze vakantie al geboekt voor het Corona-virus hard toe sloeg. Een vakantie naar Denemarken, in een vakantiehuis op het eiland Falster. Een landelijk gebied met weinig industrie en daardoor niet dicht bevolkt. En, omdat het een relatief klein eiland is, veel kustlijn.

Lang was onduidelijk of de vakantie door kon gaan. De grenzen naar Denemarken bleven langer gesloten dan naar veel andere (Europese) landen. Gelukkig voor ons gingen ze op tijd weer open. Het Corona-virus leek in Denemarken zeker zo goed onder controle als in Nederland en bovendien zoeken wij eerder de rust op dan drukte om ons heen. Niets lag onze vakantie dus nog in de weg.

Heenweg geen feest

De heenreis vond ik vooral lang en vervelend. Ik ben geen fan van autorijden en in plaats van de geplande 9 uur waren we meer dan 13 uur onderweg. File na file in de brandende zon. Dat had ik niet aan zien komen, want ik dacht dat we ‘de goede kant opreden’. In plaats van tegen etenstijd zouden we nu tegen bedtijd aankomen. Daar waren we dan met onze zelfgemaakte maaltijd die we in bevroren toestand hadden ingepakt. Onderweg opwarmen zat er helaas niet in.

Gelukkig hadden we over verschillende (koel)tassen verspreid allerlei lekkers bij. Onder andere uit de moestuin. Een geïmproveerde maaltijd was dus zo gemaakt. We aten oopsie-broodjes met kaas en rucola, gekookte eieren, snoeptomaatjes, komkommer, wat blauwe bessen en nog wat cashewnoten toe. Een goddelijke maaltijd na al die tijd in de auto. Met frisse moed konden we toen ook het laatste stuk van de reis volbrengen. Eindelijk op bestemming. Een nacht goed slapen en het Grote Genieten kon beginnen.

Inspanning en ontspanning

Zoals gezegd zijn onze vakanties een mix van inspanning en ontspanning. Van actief bezig zijn tot relaxt op een stoeltje met een goed boek. Beide het liefst lekker in het zonnetje. Alles op z’n tijd dus, want van alleen maar zitten en ‘niets doen’ word ik onrustig en vervelend. Ik heb dat wat meer dan David en zeker meer dan onze dochter Maaike, die als enige nog met ons mee op vakantie gaat.

Geo-cachen

Gelukkig hebben we sinds een aantal jaren een gezamenlijke hobby ontdekt die ons ook op vakantie een goede reden geeft om erop uit te trekken: geo-cachen. Met een app op onze telefoon en tegenwoordig ook een los GPS-apparaat gaan we op pad om puzzels op te lossen en verborgen ‘schatten’ te zoeken. Ondertussen wandel je vaak in de mooiste (natuur)gebieden. Op plaatsen waar je anders niet gekomen was.

Die (puzzel)tochten zijn uitgezet door mede-geocache-fanatiekelingen. Wij zijn daar heel blij mee. Want alleen door hun vrijwillige en enthousiaste inzet kunnen wij dit doen. De ene tocht is uitdagender dan de andere. Dat geldt qua terrein, maar ook qua moeilijkheidsgraad van de puzzels. Soms moeten we onderweg opgeven, omdat we er toch niet uitkomen. Of vinden we op het eind de cache niet. Dat is wel eens frustrerend. Maar uiteindelijk overheerst toch altijd het goede gevoel.

Dit jaar hebben we voor het eerst een eigen Travel Bug achtergelaten in één van de caches. Symbolisch aan een Nederlandse én een Deense sleutelhanger. De bedoeling is dat andere geo-cachers gaan helpen om deze Travel Bug van cache naar cache te laten reizen. Via de geregistreerde streepjescode kunnen we dat dan volgen. Ik ben benieuwd of ‘ie ooit nog eens terug naar Nederland komt. Het lijkt me leuk om ‘m dan zelf weer te gaan zoeken. Of wellicht op een heel andere plek in de wereld!

Zwemmen

Dat geocachen hebben we dus vaak gedaan. Ook gingen we een paar keer zwemmen. Bij het vakantiehuis hoorde ook een zwembad voor gezamenlijk gebruik met andere vakantiehuizen in de buurt. Helaas was dat vanwege Corona gesloten. Vooral jammer voor David, omdat hij een enthousiaste zwemmer is én voor Maaike omdat ze zo een ontmoetingsplaats met wie weet leeftijdsgenoten miste. Gelukkig voor haar kon ze via de telefoon ‘s avonds toch contact houden met vriendinnen.

Om te zwemmen gingen we naar een prachtig turkoise meer dat onstaan is na afgravingen in een steengroeve. Ondanks dat de groeve nog steeds gebruikt werd, was er rondom wel een recreatiegebied gemaakt. Met onder andere prachtige openlucht-blokhutten. Lage open blokhutten waar je gratis mocht overnachten. Met vuurplek erbij om eten klaar te maken. Echt heel mooi. We hebben dat soort blokken ook op andere plekken in de omgeving gezien. Ik vermoed dat er meer zijn en je van hut naar hut een wandel- of fietsvakantie zou kunnen houden.

Ook zijn we een paar keer naar de kust gereden op een plek waar zandstand was. Dat was namelijk niet overal het geval. En vanwege het aangrenzende bos, dat enkele meters boven de zee uittorende kon je er ook nog eens lekker in de schaduw liggen.

Historie en cultuur

Daarnaast hebben we ook nog een beetje aan de geschiedenis en de cultuur van Denemarken gesnoven. In het zuiden van het eiland was in het prachtige openlucht museum Middelalder centret een dorp uit de middeleeuwen nagebouwd. Vrijwillige en betaalde medewerkers liepen er rond in kleding uit die tijd en deden ook de dingen uit die tijd. Met enorme passie vertelden ze hierover. Ook was er een enorme Trebuchet nagebouwd waarmee men in de middeleeuwen kastelen aanviel. Eén keer per dag mocht je naar een demonstratie van het wegslingeren van een grote betonnen bal die de middeleeuwse kei verving. Indrukwekkend!

Ofschoon wij geen echte steden-bezoekers zijn, vond Maaike dat een bezoekje aan Kopenhagen niet kon ontbreken. We moesten daarvoor weliswaar het eiland af, maar gelukkig niet de dure tolbrug over. Uit alle bezienswaardigheden van deze stad had Maaike er een aantal uitgekozen. Een mix van musea, een koninklijk huis inclusief erewachten, de straat met prachtig gekleurde huizen waar onder andere sprookjesverteller Hans Christian Andersen had gewoond en wat andere bezienswaardigheden waaronder (uiteraard) De kleine zeemeermin.

Tussen de middag aten we er onze meegebrachte lunch recht voor het mooie stadshuis, waar op dat moment een bruidspaar met familie en vrienden foto’s aan het maken waren. We werden er getrakteerd op de mooiste taferelen. Onder andere van gasten die in sportkleren aangesneld kwamen en die ter plekke verwisselden voor hun feestkleding. Preuts waren ze zeker niet.

Eetgelegenheden waren er meer dan genoeg in Kopenhagen. Na enig zoeken vonden we er ‘s avonds een plek waar ze met verse ingrediënten o.a. traditionele Deense gerechten kookten en waar ook Maaike, vanwege de Fish ‘n Chips op het menu, haar keus wel kon maken. De bediening was aardig en meedenkend en zo aten we er een heerlijke, gezonde maaltijd.

Lekker eten…

Op vakantie hebben we bijna altijd zelf gekookt. Dat vinden we niet erg. Integendeel, met z’n tweeën en soms met z’n drieën samen het eten klaarmaken is meestal heel gezellig. Bovendien hebben we de ingrediënten dan helemaal zelf in de hand. Op die manier eten we op vakantie bijna net zo gezond als thuis. Behalve dat we dan bijvoorbeeld wel een keer een potje pesto kopen. Aan zelf pesto maken ga ik op vakantie dan weer niet beginnen. De gekochte pesto was weliswaar biologisch, maar er zat wel zonnebloemolie in. Bovendien was ‘ie lang niet zo lekker als zelfgemaakte.

We vinden het ook fijn om soms niet te koken. Daarom gaan we op vakantie meestal een paar keer uit eten. Dit keer is er dat niet van gekomen. Alleen die ene keer in Kopenhagen. Op Falster zijn we ook niet heel veel restaurantjes tegen gekomen die ons meteen aanspraken.

Wel kookten we onze avondmaaltijd voor meerdere dagen tegelijk. Als echte soepliefhebbers hebben we een paar keer een grote pan soep gemaakt. Daarnaast maakten we roerbakschotels en ook ovenschotels. Allemaal makkelijk op te warmen.

In Denemarken hadden we heerlijk weer. Soms zelfs te warm om echt actief te zijn. Maar het was niets vergeleken bij de extreme hittegolf die toen in Nederland hing. Bovendien koelde het op ons eiland ‘s avonds lekker af. Het gebruik van de oven was daarom geen enkel probleem. Soms vroren we zelfs een portie soep of schotel in, wanneer we wat te enthousiast geweest waren met koken. Dat krijg je wanneer je gewend bent om voor 5 man te koken en maar met z’n drieën op vakantie gaat.

… maar soms ook vasten

We hebben niet alleen gegeten op vakantie (gelukkig maar 😉 ) maar ook gevast. Zowel David als ik ontbijten nooit. Dat hebben we op vakantie ook niet gedaan. Tussen de middag eten we, normaal gesproken, op werkdagen ook niet. Wanneer we thuis zijn wel. Op vakantie waren we tussen de middag vaak ergens onderweg. Een enkele keer waren we dan in het vakantiehuis. Dan aten we eieren met groenten.

Wanneer we op pad gingen maakten we soms de keuze om te vasten. Dat is makkelijk, want je hoeft niets klaar te maken of mee te sjouwen. Maar ik vind het ook gewoon fijn om ook op vakantie soms een dag te vasten. De avondmaaltijd smaakt dan ook echt ‘dubbel’ zo lekker.

Andere keren namen we onze lunch mee. Picknicken onderweg. Daar kan ik dan ook echt van genieten. En het was gezellig om dat samen met Maaike te doen omdat zij wel altijd haar lunch mee nam. Alles bij elkaar was het voor ons een prima mix van eten en soms niet eten.

Weer thuis

Ook aan alle mooie dingen komt helaas altijd weer een eind. Na twee mooie en rustige weken zat onze vakantie er alweer op. Vanwege de voorspelde warmte en de lange heenreis besloten we het deze keer anders te doen. De laatste vakantienacht in het huisje hielden we voor gezien en we gingen ‘s avonds al op pad. We konden daardoor goed doorrijden en zonder noemenswaardige vertraging kwamen we in de vroege uurtjes thuis aan. Een goede afsluiting van een mooie vakantie.

Eén van de nadelen is wel dat je door ‘s nachts te rijden een deel van je (belangrijke) nachtrust mist. Die klap kwam voor mij anderhalve dag later toen ik vreselijk hoofdpijn kreeg en ik echt pas op de plaats moest maken. Zo zie je maar weer. Oók slaap is een heel (!) belangrijk onderdeel van een gezonde leefstijl. Oók tijdens de vakantie!

Print Friendly, PDF & Email

Geef hier je reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.